مزدوران را بشناسید که در سرکوب مردم ایران دست دارند

مزدوران را بشناسید که در سرکوب مردم ایران دست دارند

۱۳۹۷ خرداد ۱۰, پنجشنبه

هادی عامری جنایتکار وحشدالشعبی دست سازخامنه ای و پاسداران در عراق - خامنه اي با توطئه وسواستفاده از ريل سازي هاي قانوني وگرفتن فتوي حشد الشعبي را در عراق جا زد(قسمت سوم)

 هادی عامری جنایتکار وحشدالشعبی دست سازخامنه ای و پاسداران در عراق - خامنه اي با توطئه وسواستفاده از ريل سازي هاي قانوني وگرفتن فتوي حشد الشعبي را در عراق جا زد(قسمت سوم)

کنگره آمریکا، تصویب لایحه تحریم‌ علیه شبه‌‌نظامیان عراقی وابسته به رژیم ایران


کنگره آمریکا
کنگره آمریکا
 بیشتر بخوانید

آیا بسیج عراق یا حشد الشعبی مرتکب جنایت جنگی شده است؟








گزارش خبرگزاري سپاه قدس (تسنيم) در اين باره را بخوانيد متوجه اين توطئه بزرگ وعوام فريبي خميني گونه خواهيد شد.

ميزان بودجه وحقوق وامتيازات وامكانات وتسليحات آنها را هم ببينيد بيشترمتوجه ابعادتوطئه خواهيد شد.
بیشتر بخوانید وبدانید



خبرگزاری تسنیم: نقش نیروهای مردمی در همه جنگ‌ها نسبت مساوی را تشکیل می دهد و هیچ گروه نادیده گرفته نمی‌شود و در اکثر نبردهای مشترک با نیروهای امنیتی این نیروها مردمی هستند که خط شکن هستند که این موضوع به مهارت آنها در جنگ های خیابانی مربوط می شود.


 هادی عامری جنایتکار وحشدالشعبی دست سازخامنه ای و پاسداران در عراق - خامنه اي با توطئه وسواستفاده از ريل سازي هاي قانوني وگرفتن فتوي حشد الشعبي را در عراق جا زد(قسمت سوم)






به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، در بخش اول این گزارش عنوان شد که نیروهای مردمی عراق از بطن فتوای جهاد کفایی آیت الله سیستانی مرجع عالیقدر شیعه و زمانی که داعش مناطق عمده ای از عراق را عرصه تاخت و تاز خود قرار داده بود متولد شد.

حقوق و مزایای نیروهای مردمی

براساس آنچه که برای نیروهای مردمی در نظر گرفته شده است برای هر داوطلب رقمی بالغ بر 875 هزار دینار اختصاص یافت.بر اساس بیانیه صادره از کابینه عراق  در ابتدای شکل گیری نیروهای مردمی در سال 2014 حقوق و مزایای مقرر شده برای دواطلبان مشخص شد و بر اساس آن به هر دواطلب مردمی 500 هزار دینار اختصاص یافت.همچنین به هر داوطلب حق غذای به مبلغ 125000 هزار دینار و نیز برای هر دواطلب مبلغی معادل 250000 هزار دینار ماهانه به حق ماموریت جنگی اختصاص می یابد.

بر این اساس به هر دواطلب پاداش مقرر در قانون وزارت دفاع و کشور در صورت اقدام در خور پاداش داده می شود.هر دواطلب نیروی مردمی وضعیت مشابه نظامیان در صورت زخمی شدن یا کشته شدن هر یک از آنها می یابند.بر اساس مصوبه کابینه عراق در سال 2014 حقوق و مزایای هر دواطلب به محض ملحق شدن به مراکز دواطلب مردمی برقرار می شود.

ابعاد حقوقی نیروهای مردمی عراق

روزنامه الاخبار لبنان به مباحث و بُعد حقوقی موضوع پرداخته است و می نویسد: پس از شکل گیری آنچه الحشد الشعبی یا الحشد الوطنی نامیده می شود هیئت رسمی ویژه برای نحوه فعالیت آن و امور مربوط به آن شکل گرفت.درطول این دوره نیروهای مردمی توانستند مانع از حرکت داعش به سوی بغداد و دیگر شهرهای شیعی شوند مانند کربلا و نجف که هدف اصلی تکفیری ها بود.

در شرایطی که ادعاهای مربوط به نقض حقوق بشر و دخالت نیروهای مردمی در غارت برخی شهرهای آزاد شده مطرح بود، کابینه عراق تصمیم گرفت که الحشد الشعبی را به عنوان نهادی رسمی وابسته به حیدر العبادی نخست وزیر و فرمانده کل نیروهای مسلح عراق معرفی کند و به وزارتخانه ها و موسسات دولتی بخشنامه داد که تعامل قوی با الحشد الشعبی داشته باشند این تصمیم نگرانی محافل سنی را برانگیخت و آن را مقدمه ای برای شکست و تاخیر افتادن قانون گارد ملی جنجالی می دانستند قانونی که مقدمه ای برای تجزیه عراق و دامن زدن به مشکلات طایفه ای است. اما دولت عراق از طریق سعدی الحدیثی سخنگوی خود اعلام کرد که تصمیم کابینه درباره نیروهای مردمی با قانون گارد ملی منافاتی ندارد.

وی افزود: هیئت نیروهای مردمی از مشکلات زیادی به علت نداشتن چارچوب رسمی برای آن رنج می برد این تصمیم بیشتر برای وزارتخانه و مسئولان محلی که در تماس با نیروهای مردمی هستند از جمله وزارت دفاع و حمل و نقل و حقوق بشر است.

حیدر العبادی مجددا در مراسم سالروز شهادت محمد باقر حکیم در بغداد از مشروع بودن نیروهای مردمی سخن گفت و افزود: سلاح در کنترل دولت است و نیروهای مردمی پوشش قانونی دارند و از طریق هیئتی با دولت و فرمانده کل نیروهای مسلح در ارتباط هستند. مساوی دانستن نیروهای مردمی با شبه نظامیان قابل قبول نیست و هراس افکنی از نیروهای مردمی ظلمی بزرگ است زیرا نیروهای مردمی شامل همه طیف های عراقی می شود.


به اعتقاد کارشناسان حقوق، این اقدام سبب حمایت و مصونیت حقوق نیروهای مردمی و قانون شدن اقدام آنها و حفظ آنها از ادعاهای مربوط به حقوق بشر از سوی برخی سیاستمداران و رهبران قبایل و عشایر می شود.

هادی العانی به الاخبار گفت: انتقال حشد الشعبی از تشکیل داوطلبانه ای که به فتوای مرجعیت دینی شکل گرفت به هیئت و نهاد مستقل و سپس به نهادی وابسته به نخست وزیر و فرمانده کل نیروهای مسلح به آن مشروعیت قانونی بخشیده است و هیچ طرفی نمی تواند به آن خدشه ای از نظر سیاسی و حقوقی وارد کند.بر اساس اعلام العبادی این نهاد با نخست وزیر ارتباط پیدا می کند و صبغه قانونی به آن داده می شود اما این ضرورت قانونی کردن آن از طریق پارلمان  را ملغی نمی کند و باید در مجلس قانونی وضع شود که همه چارچوب ها و ماموریت و مبالغ مالی آن در بودجه هر سال را مشخص کند و موضوع مسائل حقوقی و احکام نظامی حاکم بر آن مشخص شود.

علی التمیمی از دیگر کارشناسان حقوقی می گوید: تصمیم العبادی برای مرتبط کردن نیروهای مردمی به عنوان نهادی وابسته به خود مطابق ماده 78 قانون اساسی عراق است و نخست وزیر فرمانده کل نیروهای مسلح است و الحشد الشعبی نهادی است که مطابق ماده 108 قانون اساسی که اجازه هیئت ها را می دهد است و این هیئت وابسته و زیر مجموعه وزارت دفاع است.

وی افزود: اما موضوع حقوقی، مجلس به این هیئت مبالغی در قانون بودجه اختصاص داده است و این مشروعیت به نیروهای مردمی می بخشد و بنابراین نیروهای مردمی شبه نظامی نیست و مغایرتی با ماده 9 قانون اساسی درباره منع وجود شبه نظامیان ندارد این هیئتی است که همه عراقی ها صرف نظر از طوایف می توانند به آن ملحق شوند و کاملا قانونی است.

احمد الشمری از دیگر کارشناسان حقوقی در این باره گفت: فرماندهان نیروهای مردمی و نخست وزیر به حکم ارتباطی که نیروهای مردمی با آن دارد می توانند علیه هر شخصی که لفظ شبه نظامی به نیروهای مردمی بدهد یا در راستای گمراه کردن افکار عمومی حرکت کند و آن را سازمان و تشکلی خارج از قانون معرفی کند، اقامه دعوا کنند.مرتبط شدن نیروهای مردمی با العبادی نوعی مصونیت حقوقی برای آن ایجاد می کند و اگر از سوی سیاستمداران و طرفهای بین المللی مورد تعرض قرار گیرد می تواند از نظر حقوقی موضوع را پیگیری کند.

نیروی های مردمی عراق از صدها هزار جوان شیعی عراقی که در بیش از 42 گروه فعالیت می کنند که برخی از تشکل های بزرگی هستند که قبل از فتوای آیت الله سیستانی موجود بوده اند و برخی دیگر از تشکل های کوچکی هستند که پس از فتوا شکل گرفته اند.

ميبينيد كه چه طرح نظامي گسترده اي داشتند (تاسيس سپاه پاسداران وبسيج الگوي ولايت فقيه بطورخزنده )

شرکتهای بزرگ جهان از ایران بیرون کشیدند

  شرکتهای بزرگ جهان از ایران بیرون کشیدند

پایانه نفتی جزیره خارک
پایانه نفتی جزیره خارک

تحریم‌های آمریکا علیه (رژیم) ایران تا چند ماه دیگر برقرار خواهد شد؛ اما شرکتهای جهانی حمل‌‌ و نقل دریایی، از هم‌اکنون از ایران خارج می‌شوند. بزرگ‌ترین خطوط کشتیرانی جهان یعنی مرسک‌لاین دانمارک و ام.اس.سی. مستقر در سوئیس گفتند، محموله‌های عمومی خود را کاهش می‌دهند؛ صاحبان تانکر نیز گفته‌اند که قصد دارند کشتی‌هایشان را به دیگر کشورهای تولیدکننده نفت در خاورمیانه یا شمال آفریقا منتقل کنند.
سورن سکو Soren Skou مدیر اجرایی مرسک گفت: «اگر تحریم‌های آمریکا همان‌طور که قصدش را دارند، به‌طور تمام‌عیار از راه برسد، به‌نظرم هیچ خط کشتیرانی که در سطح جهانی فعالیت می‌کند، قادر نخواهد بود با (رژیم) ایران تجارت کند».
وال استریت ژورنال می‌افزاید: «صاحبان کشتی در بخش اپراتورهای تانکری در چین که هم‌اکنون روزانه حدود ۶۵۰هزار بشکه نفت خام ایران را می‌خرند گفتند، انتظار دارند میزان صادرات نفت خام از ایران، کمتر از نصف بشود. یک مقام ارشد شرکت دولتی حمل‌‌ و نقل نفت چین، گفت:

ما نمی‌خواهیم ریسک هیچ‌گونه نقضی را بپذیریم؛ چرا که بخش عمده‌یی از تجارت حمل‌‌ و نقل نفت ما، بین آمریکا و شرق دور است.
همچنین یک مشاور کشتیرانی مستقر در نیویورک که با برخی از بزرگ‌ترین شرکتهای کشتیرانی دنیا کار می‌کند، تأکید کرد: «تحریم‌های ایالات متحده فضای بسیار پرچالشی را برای صاحبان کشتی ایجاد خواهد کرد... آنها در صورت انتقال نفت محموله‌های دیگر از ایران، می‌توانند در لیست سیاه قرار گیرند و جریمه و از معامله با آمریکا منع شوند. این کار، ارزش ریسک‌کردنش را ندارد».

گسترش تحریمها به سایر شرکتهای روسی و اروپایی

به گزارش رویتر، لوک اویل، دومین شرکت بزرگ تولیدکننده نفت روسیه روز سه‌شنبه۸خرداد۹۷اعلام کرد، به‌دلیل خطر تحریم‌های آمریکا، تصمیم گرفته است طرح‌های خود را برای توسعه پروژه‌هایش در ایران متوقف کند.
یکی از مسئولان شرکت لوک اویل گفت: «با توجه به تحولات اخیر... بسیار زود است که بگوییم طرح‌های ما (در ایران) چه خواهد بود. ولی فعلاً و در اساس، همه‌چیز را به‌حالت تعلیق درآورده‌ایم».
همچنین بانک ب.ث.پ. سوئیس اعلام کرد، به‌دنبال خروج آمریکا از برجام، تمامی فعالیت‌های جدید مبادلاتی خود را با رژیم آخوندی متوقف می‌کند. این بانک طی بیانیه‌یی، اعلام کرد: «ما تمامی معاملات جدید با (رژیم) ایران را بعد از ۸می‌۲۰۱۸ تعلیق کردیم و «دوره کاهش» (فعالیت‌ها) را در چارچوب اعلام (خزانه‌داری آمریکا) شروع کردیم».
شرکت لهستانی کیچ از شرکتهای بزرگ صنایع پتروشیمی اروپا، معاملات خود را با رژیم آخوندی متوقف کرد.
شرکت لهستانی کیچ اعلام کرد خرید پلی اولفین از ایران را متوقف کرد. این شرکت بازرگانی مهرماه سال گذشته اعلام کرده بود، از ایران پلی اولفین وارد می‌کند تا در بازارهای اروپایی به فروش برساند. سخنگوی این شرکت گفت: زمانی که تحریمها به اجرا گذاشته شوند، ما بر اساس قوانین لازم‌الاجرای بین‌المللی عمل می‌کنیم.

کنگره آمریکا، تصویب لایحه تحریم‌ علیه شبه‌‌نظامیان عراقی وابسته به رژیم ایران

کنگره آمریکا، تصویب لایحه تحریم‌ علیه شبه‌‌نظامیان عراقی وابسته به رژیم ایران

کنگره آمریکا
لایحه‌یی در مورد شبه‌‌نظامیان عراقی که توسط قاضی تد پو رئیس زیرکمیته تروریسم کنگره آمریکا ارائه شده، به‌عنوان بخشی از بودجه دفاعی سالانه آمریکا معروف به «قانون اختیارات دفاع ملی» در مجلس نمایندگان، با اکثریت آرا به تصویب رسید.
لایحه مذکور به اعمال تحریم‌هایی علیه شبه‌‌نظامیان موسوم به عصائب و نجبا و هم‌چنین مهره‌های خارجی که «مقام‌ها، عوامل، وابستگان و یا تحت کنترل» آنها هستند فراخوان می‌دهد.

لایحه مصوب مجلس نمایندگان هم‌چنین از رئیس‌جمهور آمریکا می‌خواهد طی ۱۸۰روز، گزارشی را ارائه بدهد که شامل فهرستی از نهادهای بین‌المللی باشد که به میزان حداقل ۳۳درصد در اختیار سپاه پاسداران رژیم آخوندی قرار دارند.
قاضی تد پو در مصاحبه‌یی با کردستان ۲۴بر لزوم مقابله با دخالتهای رژیم آخوندی تأکید کرد و درباره شبه‌‌نظامیان وابسته به رژیم ایران، گفت:

آنها در همه‌جا... اعم از عراق، سوریه، آمریکای جنوبی و یمن حضور دارند و در همه‌جا مشکل ایجاد می‌کنند... فکر می‌کنم دولت کنونی (آمریکا) به همه این موضوعات خواهد پرداخت و اقدامات لازم را... به‌عمل خواهد آورد.
لایحه قاضی تد پو، برای تبدیل‌شدن به قانون، باید پس از تصویب در سنا، به امضای رئیس‌جمهور آمریکا برسد.


هاشم موسوی، سخنگوی شبه‌نظامیان موسوم به "نجبا" که یکی از نیروهای وابسته به حشدالشعبی وابسته به رژیم ایران در عراق است اعتراف کرد نیروهایشان در سوریه تحت نظارت ارتش عراق و با دستور فرماندهان روسی و رژیم ایران حرکت می‌کنند. وی افزود: "ما با فتوای مراجع، به سوریه نیرو اعزام کردیم."

هم‌چنین شبکه حکومتی العالم ۱۰خرداد ۹۷ نوشت: منابع خبری بامداد پنجشنبه گزارش داده‌اند اعضای کنگره آمریکا به‌دنبال تحریم بیش از ۱۲نماینده پارلمان عراق به بهانه نزدیکی آنها به (رژیم)ایران هستند.
مجلس نمایندگان آمریکا هفته گذشته به‌اتفاق آرا به طرحی رأی‌ داد که رئیس‌جمهور این کشور را به اعمال تحریم‌هایی علیه «مقام‌ها، عاملان و وابستگان» گروه‌های عضو الحشدالشعبی ملزم می‌کند.
هدف از این طرح، «اعمال تحریم‌های مرتبط با تروریسم و دیگر مقاصد» علیه «عصائب اهل الحق» و «جنبش النجباء» است.
اعضای این دو گروه در قالب یک ائتلاف انتخاباتی به نام «فتح» در انتخابات پارلمانی عراق شرکت کردند.
نگرانی رژیم ایران از نامگذاری تروریستی گروه نجبا
روزنامه حکومتی مشرق، سال گذشته به تحریم شبه‌‌نظامیان عراقی موسوم به نجبا اعتراف کرده و نوشته بود:

کنگره ایالات متحده آمریکا در گزارشی تفصیلی با بیان اتهاماتی... نسبت به... نُجَباء اعلام کرد: در دوره‌ای ۹۰روزه پس از تصویب، رئیس جمهور موظف است تحریم‌های معین شده نسبت به جنبش حزب‌الله نُجَباء و افراد خارجی که مسوول، مأمور و یا مرتبط با آن هستند را اعمال کند.
وبسایت رسمی کنگره ایالت متحده آمریکا روز دوشنبه 22آبان‌ماه در گزارشی جدید تحت عنوان "کنگره آمریکا طی لایحه‌یی در نظر دارد پراکسی‌های (نیروهای نیابتی) ایران در سال 2017 را تحریم کند" به جزئیات این اقدام پرداخت.
لایحه موسوم به «H. R. ۴۲۳۸» برای تحریم‌های مرتبط با تروریسم... واشینگتن علیه... از جمله مقاومت اسلامی نُجَباء است تا در سنا و مجلس نمایندگان به تصویب برسد.
در این گزارش آمده است: کنگره در نتیجه تحقیقات خود پی‌ برده است که آموزش، بودجه و تسلیحات نُجَباء از سوی نیروی قدس و سپاه پاسداران (رژیم) ایران تأمین می‌شود و حزب‌الله لبنان، مستشار و آموزش دهنده آنان است.
کنگره در مورد دبیرکل... نُجَباء نیز نوشته است:

نُجَباء به رهبری اکرم الکعبی از سوی وزارت خزانه‌داری آمریکا طبق دستور اجرایی ۱۳۴۳۸، متهم به تهدید صلح و ثبات در عراق شده است. الکعبی بنا بر اعلام دولت ایالات متحده، در چندین حمله خمپاره‌ای و راکتی علیه منطقه بین‌المللی یا منطقه سبز (المنطقه الخضراء) بغداد در ابتدای سال ۲۰۰۸شرکت داشته است.
تحریم‌های توصیف شده در این بخش، تحریم‌های قابل اجرا برای یک فرد خارجی مطابق با دستور اجرایی شماره ۱۳۲۲۴(۵۰U.S.C ۱۷۰۱) مرتبط با بلوکه کردن دارایی‌ها و ممنوعیت تراکنش بین افرادی که مرتکب، تهدید به ارتکاب و یا حمایت از تروریسم هستند. بدین ترتیب، جنبش حزب‌الله نُجَباء از سوی ایالات متحده به‌عنوان گروه تروریستی خارجی شناخته می‌شود.
باز هم بدانید

حشد الشعبي مزدوران سپاه پاسداران درعراق همراه يك گالري (قسمت چهارم)تروريست ابو مهدي مهندس كيست؟ (عامل شليك 20موشك به ليبرتي ) 

 

 

از جنایات حشد الشعبی دست پرورده های سپاه تروریستی قدس بیشتر بدانید
31 mai 2017 - سازمان بدر یا سپاه بدر که بخشی از شبه‌نظامیان حشد الشعبی و وابسته به جمهوری اسلامی ... اسرار پشت پرده ها: حشد الشعبي بد تر از داعش (قسمت اول)

۱۳۹۷ خرداد ۷, دوشنبه

هراس آخوند صادق لاریجانی از ارتقای اعتراضات مردمی به خیزشهای ضدحکومتی

هراس آخوند صادق لاریجانی از ارتقای اعتراضات مردمی به خیزشهای ضدحکومتی

آخوند صادق لاریجانی
آخوند صادق لاریجانی
آخوند صادق لاریجانی سردژخیم قضاییه خامنه‌ای وحشت‌زده از بالا گرفتن اعتراضات مردمی و ارتقای آن به خیزشهای ضدحکومتی بار دیگر غیظ و ترس جنون آمیز رژیم آخوندی از مجاهدین را برملا کرد.
صادق لاریجانی روز دوشنبه ۷خرداد۹۷:
«ما نباید مشکلات ساده صنفی کشور را تبدیل کنیم به یک مشکل امنیتی. اینجا هم یک تذکر برای مردم عزیز داریم. آنها باید بدانند دشمن در رصد است، در کمین است. ما نباید مشکلاتی را که قابل حل است به یک صورت دیگری تبدیل کنیم. امروز دشمن این را نشانه گرفته است. متأسفانه با تخیلات و توهمات گروه‌های تروریستی در این مسیر بسیار اشتباه افتاده است».

صادق لاریجانی: مجاهدین مشاوران هیأت حاکمه آمریکا هستند

آخوند صادق لاریجانی رئیس قضاییه رژیم گفت:‌ «امروز هیأت حاکمه آمریکا مشاورانش بدترین و خبیث ترین و بدنام‌ترین تروریستهای دنیا هستند. (مجاهدین) با اقطراب خودشان به مشاوران کاخ سفید گراهای اشتباه به آنها می‌دهند و امیدواری به فروپاشی این نظام می‌دهند. لذا آنها را در این مسیر انداختند. در خبرهای اخیر شنیدید بر طبق برخی گزارشها مشاور آقای ترامپ و وکیل اینها رشوه‌های کلان از (مجاهدین) گرفته‌اند. این نقطه بسیار مهمی است. یعنی یک هیأت حاکمه فاسد بر اساس قلدری و زورگویی می‌خواهد تمام توانش را برای به زانو درآوردن یک ملت به کار بگیرد.
خروج یک طرفه از برجام که انجام گرفت در پی آن وزیر خارجه آمریکا لیست بلندبالایی از بایدها و نبایدها برای جمهوری اسلامی‌ ترتیب داد و با کمال وقاحت هرآنچه را که در ۴۰سال گفته بودند در یک جا جم آوری کرده بود».

تهدید کامیونداران اعتصابی توسط آخوند صادق لاریجانی

صادق لاریجانی رئیس قضاییه خامنه‌ای گفت:‌ «دشمنان نظام در کمین هستند که از این اعتراضها بهره‌برداری کنند یا روی کوچکترین اعتراضی موج سواری کنند... کسانی که قصد دارند از برخی فضاها سوءاستفاده کنند و به واسطۀ آن امنیت کشور و مردم را به خطر بیاندازند بدانند که نظام فقط نظاره‌گر نخواهد بود و به‌شدت با آنها مقابله خواهد کرد.»
رئیس قوه قضاییه خامنه‌ای اعتصاب سراسری کامیونداران در بیش از ۲۵۷شهر و ۳۱استان را به تحریکات دشمنان جمهوری اسلامی نسبت داد و گفت: «دستگاه قضایی نیز با کمک ضابطان خود توجه دارد که برخی تحرکات از کجا سرچشمه می‌گیرد و نیروهای نظامی و امنیتی نیز باید بین اعتراضات موجه یک صنف و موج سواری دشمنان مرزگذاری کنند.»

۱۳۹۷ خرداد ۶, یکشنبه

ار اف ای فرانسه افشا میکند - خامنه ای والقاعده دو روح در یک جسم

 ار اف ای فرانسه افشا میکند - خامنه ای والقاعده دو روح در یک جسم
 چگونه جمهوری اسلامی ایران بمدت ١٠ سال خانوادۀ بن‌لادن و رهبران بلندپایۀ القاعده را پذیرفت
media.
 سخنان اخیر ولیعهد عربستان در گفتگو با شبکۀ تلویزیونی "ان.بی.سی" در بارۀ حضور رهبران القاعده در ایران و پاسخ مقامات این کشور، یکبار دیگر این موضوع را مورد توجه رسانه‌ها قرار داد. انتشار کتابی به زبان فرانسه که در گفتگو با "محفوظ ولد الوالد" معروف به "ابوحفص" فرد شمارۀ ۳ القاعده در دوران حیات اُسامه بن‌لادن، فراهم آمده، نکته‌های تاریک فراوانی را در بارۀ حضور رهبران این سازمان و اعضای خانوادۀ بن‌لادن در ایران روشن می‌کند.
وزارت امور خارجۀ جمهوری اسلامی ایران، اخیراً سخنان "محمد بن سلمان" ولیعهد عربستان سعودی را در بارۀ حضور رهبران القاعده در ایران، «دروغ پراکنی‌های ناشیانه» توصیف کرد و حاکمان عربستان را «در ایجاد خطرناکترین گروه‌های تروریستی تاریخ معاصر» مسئول دانست.
بهرام قاسمی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران، روز سه‌شنبه ٢٩ اسفند/‌٢٠ مارس، گفت «در سال‌های اول حملۀ ایالات متحدۀ آمریکا به افغانستان و متواری شدن نیروهای القاعده [...] تعدادی از آنها بصورت خودخواسته و غیرقانونی از طریق برخی مرزهای زمینی طولانی ایران با کشور افغانستان وارد ایران شدند که دستگیر و [...] تحویل دولت‌های خود آنها شدند». بگفتۀ وی، در میان این افراد «تعدادی از خانوادۀ بن‌لادن بودند که به دلیل دارا بودن مدرک و تابعیت کشور عربستان سعودی، موضوع به اطلاع دولت عربستان رسید که با هماهنگی با آنها، دختر بن‌لادن تحویل سفارت عربستان در تهران شد».
مقامات وزارت امور خارجۀ ایران، بهنگام وقوع این رویداد نه تنها از «تحویل دختر بن‌لادن به سفارت عربستان» سخن نگفتند، بلکه از آن اظهار بی‌اطلاعی کردند. فاش شدن حضور اعضای خانوادۀ بن‌لادن در ایران و فرار "ایمان" دختر وی از خانۀ تحت محافظت خود در تهران و پناه بردن او به سفارت عربستان‌، مقامات جمهوری اسلامی را غافلگیر کرد. این خبر روز چهارشنبه ٢٣ دسامبر ٢٠٠٩/ ٢ دی ماه ١٣٨٨، در روزنامۀ "الشرق الاوسط" به چاپ رسید.
منوچهر متکی، وزیر امور خارجۀ وقت ایران، سه روز بعد (۵ دی ١٣٨٨) در گفتگو با بخش ویژۀ خبری شبکۀ دوم سیمای جمهوری اسلامی در پاسخ به پرسشی در بارۀ «حضور خانوادۀ بن‌لادن که برخی رسانه‌ها مطرح می‌کنند» گفت که «مدتی قبل سفارت عربستان خبر داد که یکی از دختران بن‌لادن در سفارت عربستان است... برای ما هویت او محرز نشده است، اما سفارت عربستان به این موضوع اذعان کرده است ... در صورت احراز هویت، این فرد می‌تواند با برگۀ عبور از ایران برود». وزیر امور خارجۀ ایران این سخنان را هنگامی ایراد می کرد که ۵۵ روز از حضور "ایمان بن‌لادن" در سفارت عربستان در تهران می گذشت و مذاکرات برای خروج او از ایران در جریان بود.
یک روز پس از این نخستین اظهار نظر یک مقام رسمی جمهوری اسلامی در این باره، رامین مهمانپرست، سخنگوی وزارت خارجۀ ایران در گفتگو با "ایرنا" (۶ دی ١٣٨٨) نسبت به این خبر ابراز تردید کرد و گفت «باید ابتدا صحت خبر حضور دختر بن‌لادن در سفارت عربستان سعودی در ایران تائید و سپس در این مورد تصمیم گیری شود». وی گفت «بر اساس منابع مرزی ایران، هیچ فردی با مشخصات ادعا شده از مرزهای ایران وارد کشور نشده، مگر اینکه فرد مذکور به صورت غیرقانونی وارد شده باشد».
وی البته توضیح نداد چگونه ممکن است ٢٠ تن از اعضای خانوادۀ اُسامه بن لادن وارد ایران شده، از ٨ سال پیش از آن در مجتمع‌های مسکونی که دولت در اختیار آنان گذاشته اقامت کرده، با کمک مأموران امنیتی به گشت وگذار در شهر و خارج شهر پرداخته، از خدمات پزشکی بهره برده، مدرسه‌ای با برنامۀ درسی عربستان سعودی برای فرزندان آنان ایجاد شده و ... با این حال مقامات کشور از وجود آنها در خاک ایران اطلاعی نداشته‌اند!
روایت "محفوظ ولد الوالد" معروف به "ابوحفص" الموریتانی، مفتی و فرد شمارۀ ۳ القاعده، از حضور اعضای خانوادۀ اُسامه بن‌لادن و رهبران بلندپایۀ سازمان القاعده درایران پرتو تازه‌ای بر چگونگی حضور این افراد در ایران و سیاست این کشور در قبال آنان می‌اندازد. سخنان او در این باره در گفتگو با "لمین اولد سالم" روزنامه نگار موریتانیائی، در کتابی بنام "تاریخ سری جهاد، از القاعده تا دولت اسلامی" آمده است.
رهبران القاعده در ایران
"محفوظ ولد الوالد"، معروف به "ابوحفص" که از وی به عنوان فرد شمارۀ ۳ القاعده، پس از اسامه بن لادن و ایمن الظواهری، یاد می‌شود، مفتی این سازمان و یارِ کار و غار رهبر آن بود. وی از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۲ در ایران بسر برد و سپس به زادگاه خود موریتانی رفت و اینک در این کشور در ویلائی بزرگ و مجلل، ظاهراً تحت نظر زندگی می‌کند.
"ابوحفص"، هر چند ماه‌های نخستین ورود خود به ایران را در زندان بسر بُرد، اما بسرعت همانند بسیاری دیگر رهبران و مسئولان القاعده و اعضای خانوادۀ بن‌لادن به ویلای مجهزی در تهران انتقال یافت و همراه با دیگران از سوی سرویس‌های امنیتی جمهوری اسلامی ایران به گردش در شهر و خارج شهر برده می‌شد.
او که در پی آغاز حملات گستردۀ آمریکا در افغانستان از این کشور به ایران گریخت، در ابتدا در زندانی زیر نظر سرویس‌های اطلاعاتی جمهوری اسلامی قرار گرفت. این نخستین محل اقامت او، از دو اتاق نسبتاً خالی تشکیل شده بود. وی می‌گوید: «در درزهای دیوار کاغذهای بسیار کوچکی گذاشته شده بود و بر دیوارها کلماتی نقش بسته بود که از آنها دریافتم شمار بسیاری از جهادگرایان القاعده پیش از من در آنجا زیسته‌اند». بگفتۀ او، «آنها در آنجا پیام‌های رمز برای دیگر جهادگرایان گذاشته بودند و از این طریق بود که اطلاعات بسیاری میان آنان رد و بدل شده و به بیرون نیز رسیده بود».
در میان کسانی که او رد آنها را در این سلول می‌یابد، "ابوبصیر الیمانی" معروف به "نصیرالوحیشی" بود که از سال ۱۹۹۸ به القاعده پیوسته و سپس منشی شخصی بن‌لادن شده بود. او نیز که در سال ۲۰۰۱ به ایران گریخته بود، دستگیر و تحویل مقامات یمنی شد و در سال ۲۰۰۲، پس از مرگ "ابوعلی الحریسی"، رهبری شاخۀ القاعده در یمن را عهده‌دار گردید. هنگامی که در ژانویۀ ۲۰۰۹ شاخه‌های یمنی و سعودی القاعده، شاخۀ واحد "القاعده در شبه جزیرۀ عربی" را تشکیل دادند، وی به رهبری آن برگزیده شد و شش سال بعد در ژوئن ۲۰۱۵ به قتل رسید.
ابوحفص می گوید «پس از چند هفته، کلیۀ جهادگرایانِ در بند به زندان دیگری در کرج منتقل شدند. در آنجا ما می‌توانستیم رادیو گوش کنیم و با شنیدن اخبار مقاومت عراق در برابر اشغال آمریکا نیرو می‌گرفتیم».
"ابوحفص"، در زندان کرج به نمایندگی از جهادگرایان القاعده با مسئولین زندان وارد مذاکره می‌شود و خواستار آزادی آنان می‌گردد. می‌گوید: «مرا نزد مشاور وزیر اطلاعات که مسئولیت امور گروه‌های جهادگرا را برعهده داشت بردند؛ او که بخوبی به زبان عربی سخن می‌گفت برخوردی بسیار مؤدبانه داشت؛ من به او یادآوری کردم که ما همه با موافقت دولت ایران وارد این کشور شده‌ایم؛ او ابراز آمادگی کرد که در بارۀ کلیۀ امور به خواست‌های ما گوش کند. به وی گفتم که پیش از همه باید اطمینان داشته باشم که ایرانیان ما را به آمریکا تسلیم نخواهند کرد و گوشزد کردم که من خود از جانب کلیۀ کسانی که همراه من وارد ایران شدند و نیز کسانی که پس از من می‌آمدند، با دولت ایران مذاکره کرده و در این باره به توافق رسیده بودیم».
دیدار با وزیر اطلاعات
"ابوحفص" بگفتۀ خود چندی بعد از سوی «اکثریت اعضای گروه های جهادی به عنوان امیرکل زندانیان جهادگرا در ایران» برگزیده می‌شود. وی می‌گوید، چند روز پس از دیدار با مشاور وزیر، خبر بسیار مسرت‌بخشی به ما داده شد و آن اینکه می‌توانستیم با اعضای خانواده و نزدیکان خود دیدار داشته باشیم. اما این شادی بسیار زودگذر بود، زیرا چند روز پس از آن دریافتیم که ایران در بارۀ زندانیان القاعده در این کشور گفتگو با آمریکا را آغاز کرده است. بگفتۀ او «همه بسیار نگران بودند. با توجه به شکنجه‌هائی که زندانیان در دست آمریکا متحمل می‌شدند، می‌توانید تصور کنید روحیۀ حاکم بر ما در آن هنگام چه بود».
پس از ۶ ماه انتظار و نگرانی، «ایرانیان ما را محاکمه کردند. محاکمه‌ای که در پایان آن هیچ حکمی صادر نشد. شاید این کار تنها برای توجیه در بند بودن ما صورت گرفت».
با گذشت زمان، "ابوحفص" و کلیۀ جهادگرایان القاعده برای کسب تغییر وضعیت خود دست به اعتصاب غذا زدند. «چند هفته بعد وضع جسمانی شمار بسیاری از آنان به وخامت گرائید و حتی برخی از آنان در خطر مرگ قرار گرفتند. ایرانیان ما را در یک مجتمع مسکونی در یک منطقۀ نظامی اِسکان دادند و اعضای خانواده نیز به ما پیوستند. [در این محل تازه] هر خانواده‌ای آپارتمان خود را داشت که مجهز به تلویزیون، یخچال و کلیۀ تجهیزات لازم برای زندگی بود». او می‌گوید «هر چند اینک دیگر هر یک از ما با خانواده خود زندگی می‌کردیم و از این جهت مسرور بودیم، اما آزادی رفت و آمد نداشتیم».
"ابوحفص" سه سال در کنار همسر و فرزندان خود در این مجتمع، زیر نظر سرویس‌های اطلاعاتی جمهوری اسلامی ایران، «روزگار آرام و بی پست و بلندی» می‌گذراند و در آن مدت به دیگر اعضای القاعده که در همان مکان زندگی می کردند آموزش مذهبی می‌داد.
در همین دوره "ابوحفص" با وزیر اطلاعات جمهوری اسلامی ایران دیدار و گفتگو می‌کند. وی می‌گوید «او با یک هیئت بزرگ و از جمله دو تن از مشاوران خود در امور گروه‌های جهادی به نام‌های عبدالله و جواد آمده بود. من در این دیدار به او یادآوری کردم که ما به دعوت دولت ایران به این کشور آمده بودیم و بنابراین تحت نظر بودن ما قابل درک نبود. وزیر اطلاعات گفت که این اقدام تنها برای محافظت از ما صورت می‌گیرد و ایران هرگز ما را به آمریکا تسلیم نخواهد کرد». ابوحفص می‌افزاید، «او پیش از رفتن به اطرافیان خود دستور داد کلیۀ خواست‌های ما برآورده شود». بگفتۀ او «پس از آن شرایط بسیار بهتر شد، اما مناسبات میان خودِ جهادگرایان رو به وخامت گذاشت. بیشتر اختلافات ناشی از تنش میان همسران و فرزندان آنان بود».
"ابوحفص" که ظاهراً از رسیدگی و حل‌ و فصل اینگونه اختلافات خسته شده بود، به درخواست خود به قطعۀ دیگری در همان مجتمع منتقل می‌شود و در کنار دیگر «رهبران القاعده و اعضای خانوادۀ بن لادن» قرار می‌گیرد. می‌گوید «این [انتقال] برای من تولدی تازه بود. برای نخستین بار پس از فرار از افغانستان در کنار دوستان خیلی نزدیک، همرزمانی که در گذشته زمان زیادی را با هم گذرانده بودیم، و نیز خانوادۀ بهترین دوست خود بن‌لادن سکونت می‌کردم».
"ابوحفص" نام هیچیک از رهبران القاعده را که آن هنگام در آن قطعه می‌زیسته‌اند فاش نمی‌کند، زیرا بگفتۀ خود نگران آنست که این کار برای آنان دردسرساز باشد. او اما در بارۀ اعضای خانوادۀ بن‌لادن می گوید «همسر سوم اُسامه، "اُم حمزه" که نام اصلی او "خیریه صبار" است و پسر آن دو "حمزه" و نیز ۵ تن از فرزندان بن لادن از همسر اول او به نام‌های "سعد"، "عثمان"، فاطمه"، "بکر" و "ایمان" و حدود ۱۰ تن از نوه‌های رهبر القاعده در آنجا زندگی می‌کردند. همسر اول وی، "نجوا" [غانم- بن لادن] که زادۀ سوریه بود پیش از رویداد ۱۱ سپتامبر نزد خانوادۀ خود به این کشور بازگشته بود».
بگفتۀ وی، آنها در این محل از خدمات یک کلینیک پزشکی بهره می‌بردند، فرزندان آنها در یک مدرسۀ ویژه که برنامۀ درسی آن همان بود که در عربستان تدریس می‌شد، آموزش می‌دیدند و مسئولان ایرانی برای آنها «گردش‌های دسته جمعی در شهر و خارج شهر ترتیتب می‌دادند».
وی می‌گوید دو ماه پس از انتقال به این قطعۀ تازه «تقاضای او برای داشتن اینترنت مورد پذیرش قرار گرفت» و هر چند «سرعت آن کم بود» و او نمی‌توانست برای خود آدرس ایمیل داشته باشد، اما همان دسترسی کُند به اینترنت، درهای تازه‌ای بروی او گشود.
فرار سعد پسر بن‌لادن از حبس خانگی
در همین ایام است که رویداد نامنتظره‌ای موجب بهبود بیشتر شرایط زندگی آنان می‌شود: «"سعد"، پسر بن‌لادن که همراه اعضای خانوادۀ خود به یزد رفته بود، با استفاده از کاهلی محافظان، موفق به فرار شد و خود را به وزیرستان در پاکستان رساند و تردیدی نیست که شرایط زندگی ما در ایران را به آگاهی رهبر القاعده رساند».
بگفتۀ ابوحفص، «فرار او پیام روشنی برای ایرانیان داشت و آنان بخوبی درک کردند که بهتر است رفتار خود را با ما تغییر دهند. این فرار آغاز بهترین دوران اقامت ما در ایران شد». کلیۀ رهبران القاعده و خانوادۀ آنها از بهار ۲۰۰۹ (بهار ۱۳۸۸) در ویلاهای تازه‌ساز مجهز اسکان داده شدند و به آنها امکان داده شد مستقیماً با اعضای خانوادۀ خود در خارج از ایران گفتگو کنند. "ابوحفص" می‌گوید: «ایرانیان ما را به شهری  در مرز افغانستان در ۱۰۰۰ کیلومتری تهران بردند تا در صورتی که مذاکرات تلفنی ما با افراد خانواده، مورد شنود [سازمان‌های اطلاعاتی خارجی] قرار گیرد، چنین به نظر برسد که ما از افغانستان تماس می گرفتیم». این چنین بود که «همسر من دریافت که مادرش درگذشته است و با خشم بسیار ایرانیان را مسبب مصیبتی دانست که بر او آمده بود. یکی از مسئولان القاعده نیز که با همسر خود تماس گرفته بود، دریافت که وی به دلیل سال‌ها بی خبری از او با بهترین دوست وی ازدواج کرده و صاحب فرزندی نیز شده بود». بگفتۀ ابوحفض «وی آدمی سخت عصبی بود و چنان خشمی او را گرفت که بی اختیار ایرانیان را دشنام می‌داد و آنان را مسئول فاجعۀ خانوادگی خود می‌دانست».
یکی دیگر از ماجراهائی که "ابوحفص" به آن اشاره می‌کند، فرار دختر بن‌لادن است. می‌گوید «"ایمان بن‌لادن" که یکروز با گروهی از زنان و زیر نظر محافظان ایرانی به یک مرکز خرید در تهران رفته بود، چادر و عروسکی ابتیاع کرده، خود را به شکل زنی که کودک خود را در آغوش داشته درآورده و با استفاده از غفلت محافظان با تاکسی خود را به سفارت عربستان سعودی رسانده بود». بگفتۀ ابوحفص، تا هنگام بازگشت به مجتمع، هیچکس متوجه غیبت او نشده بود. «ایرانیان عصبی شدند، در تمام شهر به جستجوی او پرداختند، گردش در شهر و خارج شهر برای همۀ ما ممنوع شد». بازجویان ایرانی نزدیکانِ ایمان و ساکنان این مجتمع‌ها را مورد بازجوئی قرار دادند، تهدید به بازگشت به زندان کردند... اما کسی چیزی در بارۀ ایمان نمی‌دانست. چهار روز بعد یک شبکۀ تلویزیونی عرب خبر گریز او را انتشار داد و اعلام کرد که او بزودی وارد عربستان می‌شود.
فرار دختر بن‌لادن و سردرگمی ایرانیان
بگفتۀ ابوحفص «این رویداد ضربۀ شدیدی بر ایرانیان زد، زیرا آنان تا آن هنگام هرگز رسماً نپذیرفته بودند که شماری از جهادگرایان القاعده و بویژه اعضای خانوادۀ بن‌لادن را در کشور خود پذیرفته‌اند. تلاشِ فراوان و همه‌جانبۀ آنان برای یافتن او و جلوگیری از خروج وی از کشور، در واقع از همین رو بود. "ایمان" به سفارت عربستان در تهران پناه برده بود. هنگامی که ایرانیان مجبور شدند در این زمینه تسلیم شوند، باز هم شرایطی پیش کشیدند» که خروج وی را از کشور چهار ماه به تأخیر انداخت. بگفتۀ او مقامات ایران مایل نبودند "ایمان" به عربستان باز گردد، زیرا می‌پنداشتند که وی پس از ورود به عربستان مورد پرسش سرویس‌های اطلاعاتی آمریکا قرار خواهد گرفت و اطلاعات خود را در اختیار آنان قرار خواهد داد. هدف ایرانیان که ناگزیر شده بودند به خروج او تن دهند، این بود که او به کشور دوستی نظیر سوریه برود. از همین رو مادر وی "نجوا غانم" نخستین همسر بن‌لادن را که در کشور زادگاه خود می‌زیست به ایران آوردند تا دختر خود را همراه خویش به سوریه ببرد. آنان پس از چهار ماه چانه‌زنی موفق شدند و "ایمان" با مادر خود به دمشق رفت. چندی بعد برادر او "بَکر" نیز به سوریه فرستاده شد. بقیۀ اعضای خانوادۀ بن‌لادن نیز ایران را ترک کردند و به وزیرستان رفتند تا به پدر خود بپیوندند.
بگفتۀ ابوحفص «همۀ کسانی که تحت پیگرد قرار نداشتند، از آن پس توانستند به زادگاه خود و یا کشور ثالثی بروند». خود وی نیز با توجه به موقعیت تازه خواستار بازگشت به موریتانی می‌شود. اما بگفتۀ او «ایرانیان همواره اعلام موافقت می‌کنند، ولی شرایط غیرقابل قبولی پیش می‌کشند» از جمله اینکه وی را بصورت پنهانی  و همراه با قاچاقچیان به ترکیه و پاکستان منتقل کنند و او از آنجا به هر کشوری که می‌خواهد برود. وی می‌گوید «آنها بخوبی می‌دانستند که از این طریق خطر دستگیر شدن چندان زیاد بود که نمی‌توانستم این پیشنهاد را بپذیرم. اما من نیز هرگز پاسخ منفی نمی‌دادم و به بهانۀ بررسی و امکانات در تدارک راه دیگری بودم و می‌خواستم نظیر آنچه دختر بن‌لادن انجام داد، من نیز به سفارت کشور خود، موریتانی، در تهران پناه ببرم».
در همین ایام است که خبر مرگ اُسامه بن‌لادن در سراسر جهان منتشر می‌شود. می‌گوید: اُسامه برای من «بیش از یک دوست و یک همرزم بود؛ [آن لحظات] یکی از غم‌انگیزترین دقایق زندگی بود؛ از ده سال پیش به اینسو نگران چنین لحظه‌ای بودم؛ روزی سیاه. من با اُسامه روابط بی‌همتائی داشتم؛ ما در بسیاری چیزها شریک یکدیگر بودیم: مبارزه، تبعید، سفر، شادی، ترس، اضطراب، امید، مطالعه، نماز و دعا و البته نان».
دریافت خبر مرگ بن‌لادن
"لومین اولد سالم" می‌نویسد: «"ابوحفص" که در سالن بزرگِ تزئین‌شده با مبل‌ها و قالی‌های رنگارنگ باشکوه خانۀ خود در محلۀ اعیان‌نشین تفرغ زینه در نواکشوت نشسته بود، به هنگام ادای این سخنان حقیقتاً مغموم به نظر می‌رسید».
ابوحفص می‌گوید «در آغاز، نه من و نه دیگر رهبران و اعضای القاعده که در آن مجتمع زندگی می‌کردیم این خبر را باور نداشتیم، «اما هنگامی که رئیس جمهوری آمریکا، باراک اوباما را بر صفحۀ تلویزیون مشاهده کردیم که این خبر را تائید کرد، جای تردید برایمان نماند. به یکدیگر تسلیت گفتیم و صلات جنازه خواندیم. دختر او "فاطمه" خواهر "ایمان" که با "سلیمان ابوغیث" یکی از رهبران القاعده ازدواج کرده بود، در آن زمان در همان مجتمع زندگی می‌کرد. چنانکه سنت حکم می‌کند، به همسر خود مأموریت دادم از جانب ما به او تسلیت بگوید. دیگر اعضای خانوادۀ بن‌لادن در آن هنگام ایران را ترک کرده بودند».
آیا "ابوحفص" در بارۀ اینکه چگونه محل اختفای اُسامه بن‌لادن کشف شد چیزی می‌داند، او فقط می‌گوید: «آنچه در آن به هیچ وجه جای تردید نیست، اینست که بن لادن در بارۀ تأمین امنیت خود کوچکترین خطائی نمی‌کرد و به جزئیات نیز بدقت توجه داشت. محافظان او همواره افراد بسیار قابل اعتمادی بودند که او شخصاً برمی‌گزید؛ او هرگز خطر نمی‌کرد؛ تنها غذاهائی را می‌خورد که همسرش تدارک دیده بود. او هرگز از تلفن و اینترنت استفاده نمی‌کرد. اینکه کسی از اطرافیان او خیانت کرده باشد، بسیار نامحتمل است. من احتمال دست داشتن بخشی از سرویس‌های اطلاعاتی پاکستان را ناممکن نمی‌دانم. برخی از مسئولان اطلاعاتی پاکستان، مسلمانانِ صادقی بودند که به منافع برادران خود توجه داشتند، اما برخی نیز بشدت به آمریکائیان وابسته بودند و جایزه‌ای نیز که برای یافتن بن‌لادن تعیین شده بود – ۲۵ میلیون دلار- آنقدر بود که بسیاری را بفریبد».
فرار از ایران
"ابوحفص" که یازده ماه پس از مرگ اُسامه بن‌لادن با پناه بردن به سفارت موریتانی، ایران را ترک می‌کند می‌گوید: «مقامات ایرانی همچنان خواستار انتقال پنهانی من و خانواده‌ام به یک کشور همسایه و بویژه ترکیه بودند. من به آنان گفتم اعضای خانوادۀ من تحت پیگرد هیچ کشوری قرار ندارند و در صورتی که آنان بتوانند با پرواز عادی ایران را ترک کنند، من راه حل ارائه شده توسط آنان را برای خود می‌پذیرم».
چنین اقدامی صورت گرفت و هنگامی که خانوادۀ او به نواکشوت رسید، همسر او با مقامات موریتانی وارد مذاکره شد و درخواست ابوحفص را برای پناه بردن به سفارت کشور خود در تهران به آنان ابلاغ کرد و ترتیب فراری دادن او را از ایران تدارک دید.
ابوحفص با یادآوری اینکه کلیۀ مکالمات تلفنی او تحت کنترل بود، می‌گوید همسرش طبق قراری که از پیش با هم گذاشته بودند در میانۀ گفتگوها هر بارعددی می‌گنجاند که از کنار هم گذاشتن آنها شماره تلفن کاردار موریتانی در تهران بدست می‌آمد.
می‌گوید «من در تهران اجازه داشتم همراه محافظان به خرید و استخر بروم. یکی از آنان که مرا برای رفتن به استخر همراهی می‌کرد، خود نیز از فرصت استفاده کرده و به سونا می‌رفت. یکی از روزهائی که برای رفتن به استخر پیش‌بینی شده بود، لباس‌های لازم را در ساک خود گذاشتم و هنگامی که محافظ من به سونا رفت از فرصت استفاده کرده به رخت کن بازگشتم، لباس خود را عوض کردم و بیرون آمدم، تاکسی گرفتم و با استفاده از تلفن راننده، به موبایل کاردار سفارت موریتانی زنگ زدم. او آدرس خود را داد و من چند دقیقه بعد در خانۀ او بودم».
او می‌گوید: «می‌دانستم که خروج من از ایران آسان نبود و به مذاکرات طولانی و دشوار و دخالت رئیس جمهوری نیاز داشت. ایرانیان هر بار که کوچکترین پیشرفتی در گفتگوها حاصل می‌شد، مشکلات تازه‌ای پیش می‌کشیدند و به بهانۀ موانع فنی، خروج را به تأخیر می‌انداختند. بالاخره پس از هفته‌ها مذاکره، توافقی صورت گرفت و من با طی مسیری طولانی و مراحلی گوناگون به کشورخود رسیدم. هر چند در هر مرحله سفیر موریتانی در محل به استقبال من می‌آمد، اما همواره نگران بودم. تنها پس از ورود به کازابلانکا در مراکش خیالم راحت شد».
ابوحفص پس از رسیدن به نواکشوت، توسط مأموران سرویس‌های اطلاعاتی این کشور به یکی از خانه‌های امنیتی برده شد و بدرخواست مقامات کشور خود سه بار با مأموران آمریکائی نیز دیدار کرد و با آنان گفتگوهائی گاه پرتنش داشت. پیش از آن به او اطمینان داده شده بود که به آمریکا تحویل داده نخواهد شد. وی در بارۀ اینکه دراین دیدارها چه گفته و چه اطلاعاتی در اختیار مسئولان سرویس‌های مختلف گذاشته هیچ سخنی نمی‌گوید.
ابوحفص در بارۀ مسئولیت ایران در توسعۀ جهادگرائی نیز حرف زیادی نمی‌زند. "لومین اولد سالم" می‌نویسد «آشکار است که تهران برای جلب اُسامه بن لادن و یاران او تلاش فراوان کرده است» و می‌پرسد «اگر چنین نیست، چگونه می‌توان کوشش‌های ایرانیان را برای برقراری ارتباط با بن‌لادن از همان زمان استقرار او در سودان در آغاز دهۀ ۹۰ توجیه کرد؟» چگونه می‌توان «گشودن آغوش باز بروی ده‌ها تن جهادگرایانی که از حملات آمریکا در افغانستان می‌گریختند و حتی دعوت از آنان برای استقرار در ایران را» تعبیر کرد؟ چگونه حضور شمار زیادی از اعضای خانوادۀ بن لادن در ایران را پذیرفت؟ چگونه ایرانیان به "زرقاوی"، بنیان‌گذار داعش که افکار و اندیشه‌های او در آن هنگام کاملاً شناخته بود اجازه دادند خاک آنان را ترک کند؟
ابوحفص تنها می‌گوید که به نظر او ایرانیان "زرقاوی" را نشناختند. پاسخی که "لومین اولد سالم" را قانع نمی‌کند.
او معتقد است که ایرانیان در این زمینه بازی پیچیده‌تری کردند. به نظر او، آنان بخوبی می‌دانستند که زرقاوی با فعال کردن شاخۀ عراقی القاعده، آمریکائیان را در این کشور به زحمت خواهد انداخت و این برای ایرانیان سودمند بود. دیگر اینکه با توجه به افکار ضد شیعی او و حرکات و تحریکاتی که ناگزیر در این زمینه در عراق به اجرا می‌گذاشت، فرصت مناسب را برای ایران فراهم می‌کرد که به بهانۀ همبستگی با شیعیان عراق و محافظتِ آنان نقشی را که امروز در این کشور بازی می‌کند، بدست آورد.

افشای 10 سال اقامت اعضای خانواده اسامه بن لادن در ایران توسط ابوحفض


افشای 10 سال اقامت اعضای خانواده اسامه بن لادن در ایران توسط ابوحفض 

 

رادیو امید | 11:40 - 03.04.2018
 ٢٠ تن از اعضای خانوادۀ اُسامه بن لادن مدت 10 سال در مجتمع‌های مسکونی که دولت ایران در این کشور در اختیار آنان گذاشته اقامت کرده، با کمک مأموران امنیتی به گشت وگذار در شهر و خارج شهر پرداخته، از خدمات پزشکی بهره برده، مدرسه‌ای با برنامۀ درسی عربستان سعودی برای فرزندان آنان ایجاد شده و … با این حال مقامات ایران ادعا می کنند که از وجود آنها در خاک ایران اطلاعی نداشته‌اند

  1. سخنان اخیر ولیعهد عربستان در گفتگو با شبکۀ تلویزیونی “ان.بی.سی” در بارۀ حضور رهبران القاعده در ایران و پاسخ مقامات این کشور، یکبار دیگر این موضوع را مورد توجه رسانه‌ها قرار داد. انتشار کتابی به زبان فرانسه که در گفتگو با “محفوظ ولد الوالد” معروف به “ابوحفص” فرد شمارۀ ۳ القاعده در دوران حیات اُسامه بن‌لادن، فراهم آمده، نکته‌های تاریک فراوانی را در بارۀ حضور رهبران این سازمان و اعضای خانوادۀ بن‌لادن در ایران در گذشته روشن می‌کند.

  2.  وزارت امور خارجۀ جمهوری اسلامی ایران، اخیراً سخنان “محمد بن سلمان” ولیعهد عربستان سعودی را در بارۀ حضور رهبران القاعده در ایران، «دروغ پراکنی‌های ناشیانه» توصیف کرد و حاکمان عربستان را «در ایجاد خطرناکترین گروه‌های تروریستی تاریخ معاصر» مسئول دانست.
  3. بهرام قاسمی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران، روز سه‌شنبه ٢٩ اسفند/‌٢٠ مارس، گفت «در سال‌های اول حملۀ ایالات متحدۀ آمریکا به افغانستان و متواری شدن نیروهای القاعده، تعدادی از آنها بصورت خودخواسته و غیرقانونی از طریق برخی مرزهای زمینی طولانی ایران با کشور افغانستان وارد ایران شدند که دستگیر و  تحویل دولت‌های خود آنها شدند». بگفتۀ وی، در میان این افراد «تعدادی از خانوادۀ بن‌لادن بودند که به دلیل دارا بودن مدرک و تابعیت کشور عربستان سعودی، موضوع به اطلاع دولت عربستان رسید که با هماهنگی با آنها، دختر بن‌لادن تحویل سفارت عربستان در تهران شد».
  4. مقامات وزارت امور خارجۀ ایران، بهنگام وقوع این رویداد نه تنها از «تحویل دختر بن‌لادن به سفارت عربستان» سخن نگفتند، بلکه از آن اظهار بی‌اطلاعی کردند. فاش شدن حضور اعضای خانوادۀ بن‌لادن در ایران و فرار “ایمان” دختر وی از خانۀ تحت محافظت خود در تهران و پناه بردن او به سفارت عربستان‌، مقامات جمهوری اسلامی را غافلگیر کرد. این خبر روز چهارشنبه ٢٣ دسامبر ٢٠٠٩/ ٢ دی ماه ١٣٨٨، در روزنامۀ “الشرق الاوسط” به چاپ رسید.
  5. روایت “محفوظ ولد الوالد” معروف به “ابوحفص” الموریتانی، مفتی و فرد شمارۀ ۳ القاعده، از حضور اعضای خانوادۀ اُسامه بن‌لادن و رهبران بلندپایۀ سازمان القاعده درایران پرتو تازه‌ای بر چگونگی حضور این افراد در ایران و سیاست این کشور در قبال آنان می‌اندازد. سخنان او در این باره در گفتگو با “لمین اولد سالم” روزنامه نگار موریتانیائی، در کتابی بنام “تاریخ سری جهاد، از القاعده تا دولت اسلامی” آمده است.