از بروکسل تا لندن، از استکهلم تا اتاوا موجی جهانی در حمایت از لیستگذاری سپاه پاسداران
این همصدایی کمسابقه، نه حاصل یک رویداد مقطعی، بلکه نتیجه انباشت چهار دهه پروندههای امنیتی و حقوقبشری و در نهایت واکنش افکار عمومی جهان به رویدادهای داخل ایران است.
تصمیم بروکسل؛ بازتاب استراسبورگ
با اعلام Kaja Kallas مبنی بر تصویب لیستگذاری در شورای وزیران اتحادیه اروپا، آنچه پیشتر در پارلمان اروپا و بهویژه توسط Roberta Metsola بهعنوان «وظیفه اخلاقی اروپا» مطرح شده بود، وارد مرحله اجرایی شد.
بروکسل تصمیم گرفت؛ استراسبورگ زمینه سیاسی آن را فراهم کرده بود.
پایتختهای اروپا؛ یک صدا
موضعگیریهای رسمی در همان روز نشان داد که این تصمیم یک اجماع گسترده است:
-
وزیر خارجه فرانسه بر ضرورت فراتر رفتن از تحریمها تأکید کرد
-
وزیر خارجه آلمان این اقدام را «پیامی سیاسی که دیر شده بود» خواند
-
وزرای خارجه بلژیک، اسپانیا، ایرلند، چک و استونی آشکارا از لیستگذاری حمایت کردند
-
نخستوزیر هلند از «مردان و زنان شجاع ایرانی» گفت
-
رهبر حزب سوسیالدموکرات سوئد اعلام کرد اروپا باید قاطعانه کنار مردم ایران بایستد
بازتاب فراتر از اروپا
در همان ساعات:
-
Dan Bacon از سرکوب مردم ایران نوشت
-
Jim Risch از تصمیم اروپا حمایت کرد
-
سناتور Leo Housakos خواستار اقدامات عملیتر کانادا شد
-
وزارت خارجه آمریکا از تصمیم اتحادیه اروپا استقبال کرد
-
رسانههایی مانند Los Angeles Times این اقدام را همردیف قراردادن سپاه با داعش و القاعده توصیف کردند
فشار بر لندن
چرا اکنون؟
گزارشهای حقوقبشری، تصاویر اعتراضات، سوگواری خانوادهها و فشار جامعه مدنی، فاصله میان «ملاحظات دیپلماتیک» و «وظیفه اخلاقی» را از بین برد.
نقش پیامهای اپوزیسیون
جمعبندی نهایی
در کمتر از یک روز، نقشه سیاسی اروپا و بخشی از جهان غرب حول یک نقطه مشترک شکل گرفت. اما این اجماع ناگهانی و بیریشه نبود.
اگر پروندههای امنیتی چهار دهه گذشته در حافظه دولتها وجود داشت، آنچه این حافظه را به «تصمیم سیاسی» تبدیل کرد، رویدادهای داخل ایران و بهویژه خونهای ریختهشده در قیام دیماه بود.
در این نقطه، آنچه سالها بهعنوان «پرونده امنیتی» شناخته میشد، با «رنج انسانی» گره خورد. همین پیوند بود که مسیر مماشات را بست و زمینه اجماع امروز را فراهم کرد.
این تصمیم، بیش از هر چیز، پژواک همان فریادها وخونهاست .
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر